คุณไม่ได้ไม่มีเสน่ห์
แค่ถูกเคลือบไว้

เคยไหม บางวันเราคุยกับเพื่อนสนิทได้สนุก เป็นธรรมชาติ หัวเราะง่าย แต่พอเข้าห้องประชุม เข้าห้องเรียน หรือเจอคนที่ไม่คุ้น เรากลับกลายเป็นอีกคนหนึ่ง พูดน้อยลง เสียงเบาลง ยิ้มยากขึ้น

หลายคนสรุปกับตัวเองว่า "เราคงไม่ใช่คนมีเสน่ห์"

กูรูหนูหยอดเชื่อต่างออกไป

แล้วเสน่ห์หายไปไหน

มันไม่ได้หายไปไหน แต่ค่อย ๆ ถูกเคลือบไว้ทีละชั้น จากครอบครัว จากสังคม จากหน้าที่ที่เราต้องทำ

คำสอนว่า "อย่าพูดเสียงดัง" "อย่าเด่นเกินหน้าคนอื่น" "ทำตัวให้เหมาะสม" ทั้งหมดนี้มีเหตุผลของมันในวันนั้น เราจึงเลือกและลงมือทำตาม จนกลายเป็นเราในวันนี้

ปัญหาไม่ใช่ว่าเปลือกเหล่านี้ผิด แต่คือเมื่อเวลาผ่านไป เราอาจลืมไปแล้วว่าข้างใต้นั้นเราเป็นใคร

ถามตัวเองสักครั้ง

ลองถามเบา ๆ ว่า เราในวันนี้ ใช่ตัวเราจริง ๆ หรือเปล่า

ไม่ต้องรีบตอบ และไม่มีคำตอบถูกหรือผิด คำถามนี้มีไว้ให้เราหันกลับมามองตัวเองอย่างใจดี ไม่ใช่เพื่อตัดสิน

กระเทาะ ไม่ใช่สร้างใหม่

หลายคนพยายามมีเสน่ห์ด้วยการเลียนแบบคนที่ดูมั่นใจ ใส่เทคนิคเข้าไปเรื่อย ๆ แต่ยิ่งเติมยิ่งรู้สึกฝืน เพราะสิ่งที่เติมเข้าไปไม่ใช่ของเรา

ทางที่เบากว่าคือค่อย ๆ กระเทาะเปลือกที่เคลือบไว้ออก แล้วดูว่าข้างในมีอะไรอยู่ เสียงแบบไหน จังหวะแบบไหน ท่าทีแบบไหน ที่เป็นเราจริง ๆ

เมื่อเจอแล้ว เราไม่ต้องพยายามเป็นใคร เราแค่เรียกตัวเองออกมาใช้ในวันที่ต้องการ